تو قسمت ۱۴۱ پادکست کار نکن، رفتیم سراغ سهیل اسدی، یه جوون ۲۴ ساله از ملکان که کانال Skill Make رو با بیش از ۴۸۰ کا سابسکرایبر داره اداره میکنه. سهیل که کارشو مخفیانه از انباری خونه پدرش شروع کرد، حالا با ویدیوهای ساختنی خفن و بدون کلام، درآمد میلیون دلاری از یوتیوب و اسپانسرها داره. این قسمت پر از داستانای واقعی و الهامبخش از صفر تا موفقیت واقعیه!
خوشآمدگویی و معرفی مهمان
امین آرامش: سلام به سهیل اسدی! از ارومیه خیلی خوش اومدی به «کار نکن».
سهیل اسدی: مرسی، ممنون. سلام.
امین آرامش: قسمت بهراد نیکپور باعث شد که من بفهمم ما چقدر ایرانی خفن داریم که دارن از یوتیوب درآمدهای خوبی کسب میکنن و واقعاً باعث افتخاره. الان هم شما اینجا هستی؛ یکی از این بچههایی که باهاش آشنا شدم. سهیل علاوه بر اینکه از یوتیوب درآمد خوبی داره، به یه شیوه دیگهای هم درآمدزایی میکنه که تا حالا همچین نمونهای تو «کار نکن» نداشتیم. مسیرش هم خیلی جذابه. من بسیار مشتاقم که با جزئیات بشنویم. سهیل جان، از اول برامون تعریف کن تا برسیم به داستان یوتیوب.
شروع مسیر شغلی و دوران کودکی
سهیل اسدی: اول اینکه سلام میکنم و مرسی که دعوت کردی. از کجا شروع کنم؟ از اولین تجربههای شغلیم، قبل از یوتیوب.
امین آرامش: آره، قبلش. اولین تجربههای شغلیت چی بود؟
سهیل اسدی: واقعیتش من یه دو سه جا کار کردم. مثلاً میرفتم مکانیکی کار میکردم یا سیمکشی بیرون، کارای تعمیراتی دیگه.
امین آرامش: تو همون ارومیه؟
سهیل اسدی: نه، شهرستان خودمون ملکان. ملکان حوالی بنابه (کباب بناب معروفه)، یه ۱۰-۲۰ دقیقه فاصله داره. یکی از شهرستانهای تبریزه.
امین آرامش: یعنی تو دوران مدرسه شاگردی میکردی؟
سهیل اسدی: مدرسه که نه، ۹ ماه مدرسه میرفتم. خرداد امتحانا تموم میشد، خودم میخواستم سرگرمی داشته باشم، میرفتم یه جایی کار میکردم. یه دوره مکانیکی، یه دوره هم هرچی وسیله فامیل خراب میشد میآوردن پیشم، خرابش میکردم ولی درست نمیشد! اولش همین شکلی بود.
دوران دبیرستان و کنکور
سهیل اسدی: بعدش کنکور دادیم. زیاد بچه درسخون نبودم.
امین آرامش: رشتهت چی بود؟
سهیل اسدی: برق الکترونیک.
امین آرامش: یعنی تو دبیرستان ریاضی خوندی؟
سهیل اسدی: آره، ریاضی خوندم. تجربی نرفتم. خانواده میگفتن پسرم پزشک بشه و اینا، ولی بابام گفت علاقه داری برو ریاضی.
سهیل اسدی: درسا رو فقط تو مدرسه میخوندم. خونه نمیشستم مطالعه کنم. همش درگیر اسباببازی و کارهای الکترونیکی و فنی بودم.
امین آرامش: کنکور چی شد؟
سهیل اسدی: زیاد درس نمیخوندم، ولی معدل اوکی بود؛ ۱۸-۱۹ این حدود. چون بابام معلمه، یه خورده سختگیر بود.
امین آرامش: ناامیدش کردی؟
سهیل اسدی: آره، اولا میگفت بچه یه معلم قراره بره دانشگاه خوب، دکتر بشه و اینا. ولی الان دانشگاه رو بیشتر به خاطر اونا ادامه میدم، خودم زیاد دوست نداشتم.
امین آرامش: متولد چه سالی هستی؟
سهیل اسدی: متولد دی ۸۰، الان ۲۴ سالمه.
امین آرامش: بلافاصله بعد دبیرستان رفتی دانشگاه برق؟ کدوم دانشگاه؟
سهیل اسدی: دانشگاه صنعتی ارومیه. از شانس من خوردیم به کرونا، که یه خورده باعث شد بشینم کار کنم.
کشف یوتیوب و ایده اولیه
سهیل اسدی: یوتیوب تقریباً این شکلی شروع شد: سه چهار ماه مونده به کنکور، نشسته بودم تست میزدم. یه استراحتی میکردم، از درس فراری بودم. گفتم بشینم یوتیوب بچرخم. کامپیوتر جلوم بود، سرگرم میشدم و زیاد درس نمیخوندم. یه ویدیو از امیرعباس عبدالعلی (کانال Skill vid) دیدم. اسم کانالم هم از همونجا گرفتم: Skill Make.
امین آرامش: امیرعباس اگه بدونی چقدر اسمت تو «کار نکن» برده شده! آدمای زیادی مدیونتن، دمت گرم.
سهیل اسدی: آره، واقعاً تشکر میکنم. تقریباً همه ویدیوهاشو دیدم. یه روز ناهار میخوردم، یه ویدیو دیدم که «هر ۱۰۰۰ بازدید یوتیوب چقدر درآمد داره». قبلش اصلاً فکر نمیکردم یوتیوب درآمد داشته باشه.
امین آرامش: زبانت خوب بود؟
سهیل اسدی: نه، اصلاً خوب نبود. همون زبانی که دبیرستان خونده بودیم. درک ویدیوهای انگلیسی برام سخت بود، ولی نگاه میکردم. تا ۱۸ سالگی گوشی هم نداشتم.
امین آرامش: بابات معلم بوده دیگه.
سهیل اسدی: آره، میگفت بعد کنکور گوشی میگیریم. ولی از فضای مجازی دور نبودم، کامپیوتر داشتم. بیشتر یوتیوب و تلگرام بود. اینستا زیاد نمیچرخیدم.
امین آرامش: چی نگاه میکردی؟ DIY؟
سهیل اسدی: آره، DIY و ساختنیها، صرفاً جهت علاقه.
سهیل اسدی: بعد اون ویدیو درآمد رو دیدم، حساب کردم: یکی ۳۰۰-۴۰۰ هزار ویو، یکی میلیونی. گفتم ببین کجا رو میزنه! همونجا گفتم من دیگه آدم درسخونی نیستم، ولش میکنم، میشینم یوتیوب کار میکنم. ایده از همونجا شروع شد. سال ۹۸-۹۹، کنکور ورودی ۹۹.
آمادهسازی و شروع کانال
سهیل اسدی: کانال ساختم، ویدیوهای امیرعباس رو دیدم که با یوتیوب آشنا بشم. بعد کنکور گوشی گرفتیم، ایدهها رو نوشتم، الگوریتم رو یاد گرفتم (از ویدیوهای فارسی و انگلیسی با زیرنویس). پیچیده نیست، یه هفته دو هفته دانش اولیه به دست میاد.
سه ماه منتظر نتایج کنکور بودم، ایدهها رو روی کاغذهای هایلایت کوچک نوشتم، زدم به مانیتور. بعد کنکور استارت زدم. دانشگاه صنعتی ارومیه قبول شدم (رتبه حدود ۴۰۰۰)، ولی کرونا شد، دانشگاه مجازی. گفتم ایول، حالا وقت کار کردنه! اولین ویدیو رو همون موقع گذاشتم. افتضاح بود. الان نگاه میکنم تعجب میکنم که اینو آپلود کردم.
امین آرامش: ولی شروع مهمه. اولین کد، اولین ویدیو و اولی چیزی که مسازی باید آشغال باشه، وگرنه یعنی دیر شروع کردی.
انگیزه و اعتماد به نفس اولیه
امین آرامش: یه چیز عجیبه، کلی جوون دیگه هم امیرعباس رو دیدن، یوتیوب نگاه کردن. تو چرا احساس کردی از پسش برمیای؟
سهیل اسدی: واقعیتش اصلاً به موفقیت بزرگ فکر نمیکردم. نهایت تصورم این بود که دو سه سال کار کنم، درآمدم بیشتر از بابام (معلم) بشه، بهم افتخار کنه. مثلا 200 دلار
امین آرامش: الان کانال Skill Mic چقدر سابسکرایبر داره؟
سهیل اسدی: ۴۸۰ هزار تا.
امین آرامش: با ما همراه باشید، قراره چیزای جالب بشنویم!
چالشهای خانوادگی و دانشگاه
سهیل اسدی: دانشگاه که شروع شد، کنارش یوتیوب رو ادامه دادم. اولا بابا ماما اوکی بودن، ولی بعد دیدن ترم دوم سوم مشروطی شدم، عصبی شدن. اون دوره مجازی همه با ۱۸-۱۹ پاس میکردن، من مشروط شدم چون درس رو گذاشته بودم کنار.
خانواده از یوتیوب سر در نمیآوردن. میگفتن مسخرهبازیه، ول کن درس بخون، مهندس شو. توضیح میدادم درآمد داره، ولی شوخی میگرفتن. آرزوشون استخدام با ماهی ۳۰-۴۰ تومن بود. من از کارمندی بیزار بودم، چون بابام کارمند بود.
دیدگاه الانشون خیلی فرق کرده، حالا میگن دانشگاه چیه ول کن!
رشد کانال و مونتایز شدن
سهیل اسدی: حدود ۸ ماه با ۴۰-۵۰ ویدیو طول کشید مونتایز بشه.
امین آرامش: الان فقط ۱۱۳ ویدیو داری (۱۰ تاش شورت).
سهیل اسدی: آره، نصف ویدیوها طول کشید تا ۱۰۰۰ سابسکرایبر برسه، بعد ۴۸۰ هزار شد.
اوایل دو سه بار خواستم ول کنم، ولی عادت شده بود هر هفته ویدیو بسازیم. ۱۰۰۰ سابسکرایبر زود پر شد، ۴۰۰۰ ساعت واچتایم تو ۸ ماه. کانال رو به شرکت نقد درآمدی دادم، ادسنس وصل شد.
تصورم این بود درآمد ماه اول دوم حداقل ۱۰-۱۵ میلیون تومن بشه. چون کانال آموزشی و تخصصی، RPM رو ۵-۶ دلار فرض کرده بودم.
ولی ماه اول شد ۶ دلار!
ادامه مسیر با درآمد کم اولیه
سهیل اسدی: درآمد ماه اولم شد ۶ دلار. گفتم از اینکه چیزی درنیومد… ۶ دلار اون موقع دلار فکر کنم ۱۸-۱۹ تومن بود. دیدم واقعاً اصلاً ارزش نداره کلاً ادامه بدم. یکی دو ماه همین شکلی صبر کردم، کار کردم که برسم. دیگه همون اصلاً یه جوری شده بود که عادت کرده بودم. دیگه مهم نبود درآمد داشته باشه یا نداشته باشه. این شکلی بود که عادت کرده بودم آره، من یه یکی دو هفته یه بار یه ویدیو بذارم، بعدش بشینم رو ایده بعدی فکر کنم.
فکر کنم حول حوش ۶۰ یا ۷۰ تا ویدیو، اون دوره تا قبل اینکه دانشگاه برم… دیگه اون یک و نیم سال اول که دانشگاه هم تموم شد، دوره مجازی گفتن دیگه آقا تمومه، بیاین دانشگاه با ماسک و فلان. کرونا دیگه کمکم کمتر شده بود، واکسیناسیون هم شروع شده بود.
تا اون موقع، یعنی تو اون یک و نیم ساله، ماکسیموم درآمدی که از یوتیوب داشتم ماهی ۲ میلیون تومن شد. ۵۰-۶۰ دلار بود درآمد.
امین آرامش: حالا اینو من یه توضیحی بدم: ببین اینکه احساس کردی درآمدش خوب نیست، اونم نه برای یه ماه دو ماه، انگار برای یک سال یک و نیم سال فعالیت کردی که اصلاً به اون درآمده نرسیدی. ولی اینکه ادامه میدادی، من به نظرم یه بخشیش از این بابت بوده که خود اون کارو دوست داشتی، برات جذاب بود.
سهیل اسدی: آره آره، برام جذاب بود.
سبک ویدیوها و علاقه به ساختن
امین آرامش: یعنی اینکه یه چیز فنی رو بیای یه توضیحی بدی… یه خورده توصیف هم میکنی که تو هر ویدیو تقریباً چی میگی؟
سهیل اسدی: روی ویدیوها نه، کلاً ویدیوها توضیحات نداره. حالا یه زیرنویس اینا مینویسم، ولی ویدیو رو طوری میبرم جلو که طرف بفهمه چی شد. با همون دستام و اینا، طرف میفهمه که داستان چیه؛ یعنی اون ساختنی چیه، چی ساختی، چهجوری ساخته شد.
یعنی تو هر ویدیو یه چیزی میسازی.
سهیل اسدی: یه چیزی میسازم. حالا به اون چیزی هم که میسازم اشراف کامل ندارم؛ میرم راجع بهش تحقیق میکنم، یکی دو بار تست میکنم. اصلاً شاید تست کنم درست نیاد، ویدیوشو تا اونجایی که ضبط کردم دیدم آقا این دیگه کار نکرد، میذارمش کنار. میگم این اوکی نشد، میرم ویدیوی بعدی. این شکلیه. یعنی این شکلی نیست که از قبل بدونم اینی که دارم درست میکنم اینه، این شکلی قراره ساخته بشه، این شکلی قراره کار کنه. نه، اینطوری نیست کلاً.
امین آرامش: پس خود اون کارم چون برات جذاب بوده، خود اون ساختنه… که انگار یه رگهای از اینو من دارم تو اون علاقه به کارای فنی و شاگردی کردن تو مکانیکی و اینا میبینم.
سهیل اسدی: نه، علاقه رو که از بچگی داشتم. بچگیا برام که اسباببازی و اینا میگرفتن واسه تولد و اینجور چیزا، من اون اسباببازیا رو نگاه نمیکردم. مثلاً ماشین کنترلی برام میگرفتن، مهم نبود؛ لاستیکشو جدا میکردم که ببینم داخلش این مدارش بزرگه کوچیکه. سلیقهای خریدم اونجا بود، ظاهرش برام مهم نبود چون میدونستم روز اولش ماشین کنترلیه، روز دومش یه ماشین شکسته، روز سومشم دیگه آشغال رفته. کلاً از بچگی همین شکلی بود، عاشق خراب کردن و اینا بودم.
بازگشت به دانشگاه
امین آرامش: خب الان ترم چهار دانشگاهته؟ رفتی به صورت حضوری؟
سهیل اسدی: نه، هنوز حضوری نرفتم. قبلش این داستانشو بگم: من چون دیدم دیگه یوتیوب برام تو اون یک و نیم ساله کار نکرد، کلاً اوکی نشد، گفتم دیگه اوکی، بذارمش کنار، ول کنم، برم دانشگاه، درسمو ادامه بدم. میشینم درسمو میخونم، تموم میشه میره.
خونه یه خواهر کوچیکتر دارم، یه سال ازم کوچیکتره. تو خونمون ۲ تا اتاق داریم. اتاق خودمو خالی کردم که بشینه اونم کنکورشو اوکی کنه. اتاق که خالی شد، مامانم اینا چمدونو بستن، لحاف و دوشک و چیزای خوابگاهی ببری خوابگاه. اونجا من واسه شنبهشم بلیت گرفته بودم که برم ارومیه.
من اون یه ویدیو داشتم، یه همون کاغذ زردای هایلایت، یه دونهش جا مونده بود. همون وسایلا رو که جمع میکردم اونو دیدم، گفتم نگاه کردم، گفتم این ویدیوی جالبی ازش درمیاد. راجع بهش نشستم فکر کردم… بعد همینجوری برگشتم به بابام گفتم بابا من فعلاً یه هفته ۲ هفته دانشگاه نمیرم، میشینم همین ویدیوها رو درست میکنم، بعدش میرم.
یه خورده سر همون داستان با خانواده درگیر و اینا… بابا ول کن چه کاریه، یه سال دیگه یک و نیم سال تو کار کردی، ول کن برو دانشگاه تموم شه بره.
امین آرامش: وایستا اینجا بهم بگو که یک سال و نیم گذشته جواب نداده، خانواده از اول میگفته ول کنیم مثلاً؟
سهیل اسدی: یک و نیم سالم بگم این شکلی کار میکردم که مخفیانه. مثلاً به خانواده این شکلی نشون میدادم که آره من بغل دست یوتیوب دارم درسمم میخونم. واسه خاطر همین اکثر ویدیوهایی که ضبط کردم بعد ۲ شب؛ یعنی ۲ شب میشد، کل خانواده میخوابیدن، بعدش من استارت میزدم ویدیو رو رکورد کنم.
امین آرامش: عکسی ویدیویی چیزی هم داری مثلاً از اون اتاقت که چطور گرفتی اینا؟ اگه پشت صحنهشو بدی خیلی جالب میشه. چون ببین اینش خیلی جالبه که ساعت ۲ شب توی شهر کوچیک، توی یه گوشه از ایران، یه پسری داره… این خیلی چیز بزرگیه.
سهیل اسدی: من حالا سختیهاش این شکلی بود که چون سر و صدام زیاده (کارای فنی و ساختنی)، فکر کن ساعت ۲ شب همه خوابیدن، من میخوام با دریل شروع کنم به کار کردن.
امین آرامش: خب چهجوری باهاشون تعامل میکردی وقتی میگفتن بابا این کارو جواب نمیده، مسخرهبازیه؟
سهیل اسدی: بیشترش همون شبا کار میکردم که نفهمن. ظهرم ساعت ۱۲ بیدار میشدم، یه خورده درس میخوندم. میدونستن زیاد درسخون نیستم. همون شکلی بود دیگه، زیاد نشون نمیدادم.
تجهیزاتم در اون حد زیاد نبودا. روز اولی که شروع کردم حتی یه دونه سهپایه نداشتم. یه سبد گذاشته بودم، بالاشو سوراخ کرده بودم، گوشی رو میذاشتم اون بالا، دستام اینجوری میآوردم داخلش ویدیو میگرفتم.
امین آرامش: خب گفتی به بابا که میخوام یه هفته دیگه وایستم اینو بسازم، بعد برم ارومیه. بعد چی شد؟
سهیل اسدی: بعد با بابام بحثمون شد، گفتم بابا دیگه من که تا اینجا اومدم، حالا این یکی دو روزم تحمل کنی، دیگه به خدا میرم دانشگاه تموم میشه.
چون اتاقم دیگه خواهرم برداشته بود (اونم کنکور داشت)، نمیخواستم اذیت بشه. گفتم این یکی دو روزه، یه جایی پیدا کنم اوکی کنم تموم شه.
خونهمون یه انباری داریم در حد یک و نیم در ۲ متر. ویدیوی آخرمو من همونجا ضبط کردم. میز از داخل اونجا نرفت تو چون درش کوچیک بود؛ میزو باز کردم بردم داخل، دوباره بستم که ویدیو بگیرم.
حالا تو اون ویدیوها رو اگه برید نگاه کنید (تو اون ویدیو براتون میفرستم)، دیواراش افتاده، جاش کلاً فرق کرده با ویدیوهای قبلی.
دو سه روزم طول نکشید، فکر کنم ۱۰ روز طول کشید. ویدیو رو ضبط کردم. بچههام (دوستا) زنگ میزدن آقا تو نمیخوای دانشگاه بیا، دانشگاه شروع شده. گفتم اینو تموم کنم دارم میام.
ویدیوها رو تموم کردم، رفتم خوابگاه. دو سه روزم از اونور نرفتم، نشستم ادیت زدم. تا اون موقع دو سه روزشو ادیت زدم، ویدیوها رو گذاشتم یوتیوب، آپلود کردم. یوتیوب استودیو رو هم پاک کردم، گفتم آقا این آخرین ویدیویی بود که گذاشتم.
کامبک قوی!
سهیل اسدی: یکی دو هفته که رفتم دانشگاه، برگشتم دیدم هی ایمیل میاد (چون کامنت زیاد باشه ایمیل میفرسته). گفتم آقا این عادی نیست، قبلاً انقدر کامنت نمیاومد.
یوتیوب استودیو رو دوباره نصب کردم، اکانت وارد کردم، رفرش زدم: یک و نیم میلیون ویو یه ویدیو! بعد درآمدشو چک کردم، هی رفرش میکردم که باور نمیکردم. ۵۰۰-۶۰۰ تا کامنت، لایک… آقا چه چیز خوبی ساختی، چقدر خفنه. درآمدش ۴۳۰۰ دلار واسه همون ویدیو!
هیچی به بابا نگفتم.
امین آرامش: قبل از این ویدیو چقدر درآمد بود کلاً؟
سهیل اسدی: قبل از اون ویدیو، آخرین ماه ۶۰-۷۰ دلار.
امین آرامش: ماه قبل ۶۰ دلار، یهو با یک ویدیو ۴۳۰۰ دلار؟ ظرف چند روز؟
سهیل اسدی: سه چهار روز ویدیو رو پابلیش کردم. ظرف ۲ هفته؛ هفته اول ۷۰ هزار تا خورده بود، هفته دوم یک و نیم-۲ میلیون. الان فکر کنم ۳ میلیونم خورده.
امین آرامش: سابسکرایبر میاره دیگه.
سهیل اسدی: آره، کانال تا اون یک و نیم سال فکر کنم ۱۰۰۰ تا سابسکرایبر جمع کرده بودم، یهویی ۶۰ هزار تا شد.
از شرکت زنگ زدن: آقا این پولتو چه شکلی میخوای بگیری؟ گفتم به حساب نزنین، من میام تهران اسکناس دلاری میگیرم.
به بابا ماما تا اینجا چیزی نگفتم. رفتم تهران، بلیت گرفتم، درآمد رو گرفتم. تا اون موقع ۱۰۰ دلاری از نزدیک ندیده بودم چه شکلیه. دلارا رو گرفتم با کلی ترس، برگشتم شهرستان.
ارومیه برنگشتم، رسیدم خونه، پولا رو گذاشتم رو میز، گفتم بابا بیا بریم یه ماشین بگیریم.
اون موقع دلار ۲۳-۲۴ تومن بود، یه ۴۰۵ گرفتیم. بابام اول برگشت گفت این چی داره میگه، سفرهمون پهن، داشتیم ناهار میخوردیم. گفتم بابا بیا پولا رو نگاه کن، دلاره، ۴۰۰۰ تا درآمد شده. ما ماشین نداشتیم (بابام زمین خریده بود، ماشین فروخته بودیم).
مامانم گفت سهیل ما تا حالا بهت نون حرام ندادیم، این پول حرامه. بابام گفت آره این درست نیست. گفتم به خدا از یوتیوبه، بیا ببین ویدیوم یک و نیم میلیون بازدید گرفته.
امین آرامش: عجب لحظه جالبی! آرزو میکنم برا همهتون یه همچین لحظهای پیش بیاد.
سهیل اسدی: بابام اینا دیدن، باور نکردن. زنگ زدن شرکت: آقا این پوله درست؟ گفتن آره، یه ویدیو گذاشته یک و نیم میلیون بازدید، درآمدش از همین جاست.
ما رفتیم یه ۴۰۵ خریدیم. با ذوق برگشتم گفتم دیگه ادامه میدم. چون خوابگاهی بودم، راضیشون کردم خونه بهم یه اتاق بدن، وسایلمو بچینم. هر پنجشنبه جمعه (درسام چهارشنبه تموم میشد) بلیت میگرفتم، ۳ ساعته میرفتم ملکان، چهارشنبه پنجشنبه جمعه با زور ویدیو ضبط میکردم، برمیگشتم خوابگاه، ادیت و آپلود میکردم.
یه ترم این شکلی گذروندم، گفتم بابا این شکلی نمیتونم ادامه بدم؛
امین آرامش: آخر هفتهها کارمند یوتیوب، در طول هفته دانشجو.
سهیل اسدی: درآمدم برای اون ویدیوی وایرال ۴۳۰۰ دلار شد، ولی بعد برگشت حول ۷-۸ تومن. بعد اون ویدیوی وایرال دیگه بقیش عادی بود .
اجاره اولین استودیو
سهیل اسدی: رفت و آمد داشتم، بعد ترم تموم شد گفتم بابا اینجا یه خونه بگیرم. اولش گفتن نه، تنهایی نمیتونی زندگی کنی.
به زور راضیشون کردم، یه پارکینگ اجاره کردم (با خواب، یکی ۲ دقیقه فاصله). با ترس و لرز، چون نمیدونستم یوتیوب از این به بعد انقدر بده که اجاره و زندگی رو بچرخونه. از بچگی دوست داشتم خودم کار کنم، پول دربیارم، خرج کنم.
پارکینگ رو به عنوان استودیو استفاده کردم. نهایتش یه سافتباکس از بالا، یه دوربین، یه پایه.
چون خوابگاه ساعت ۱۰-۱۱ میبست، شبا ضبط میکردم. بعد ۱۱ میرفتم پارکینگ، تا ۳ شب کار میکردم، همونجا میخوابیدم، صبح میرفتم دانشگاه.
یه سال ادامه دادم، کانال به ۱۰۰ هزار تا رسید (۱۰۰۰۰۰ تایی رو تو گاراژ رد کردم).
درآمد ماکسیموم ماهی ۴۰-۵۰ میلیون تومن بود. RPM حدود ۱ دلار (مخاطب از هند، روسیه، آمریکا؛ چون ویدیو بدون صحبت، مخاطب عام).
کانال ۱۰۰ هزار تایی شد، گفتم اینجا رو ول کنم، درآمد ثابت شده، خونه اجاره کنم.
با زور بابامو راضی کردم (میگفت تنهایی نمون، با دوستات خوابگاه بگیر). ولی برای کار نمیتونستم با چند نفر باشم. خونه ۵۰-۶۰ متری اجاره کردم، تابلوی نقرهای یوتیوب (۱۰۰ هزار) اونجا رسید.
تا ۷۰-۸۰ هزار تایی با همون گوشی ساده ادیت میزدم (نرمافزار VivaVideo یا مشابه)، لپتاپ نداشتم.
امین آرامش: جالبه، تا ۷۰ هزار تایی یه کانالو با گوشی ادامه دادی.
سهیل اسدی: آره، برای کسایی که تازه میخوان شروع کنن، استودیو خفن لازم نیست.
خونه رو گرفتم، کیفیت کارو بردم بالا: سافتباکس، دوربین، لپتاپ برای ادیت. همه کارا یک نفره، تا الان تنهایی کار میکنم (ادیتشم خودم میزنم).
یه دوره یک ماهه تعطیل کردم، پریمیر یاد گرفتم، ستاپ دوربین و اینا.
ویدیوهای وایرال
امین آرامش: از اونجایی که کیفیتو بهتر کردی تا امروز، نقطه عطف دیگهای هست؟ فکر میکنم اون روشهای بعدی درآمد اضافه شد اونها رو بهمون بگئ.
سهیل اسدی: تا موقعی که خونه میخواستم اجاره کنم، درآمد نوسانی بود؛ یه ماه ۵۰-۶۰ میلیون، یه ماه ۱۰-۱۵ میلیون. وسطاش فکر میکردم ول کنم.
از وقتی خونه گرفتم، کیفیت بالا رفت، شروع شد درآمد بالای ۱۰۰ میلیون چند ماه پشت سر هم.
یه ویدیو راجع به تولید هیدروژن از آب (الکترولیز) ساختم. نگاه کردم ویدیوهای میلیونی ویو چه شکلیان. اون ویدیو ۱۳ میلیون ویو گرفت (الان ۱۷-۱۸ میلیون)، روزی ۴۰-۵۰ هزار ویو، روزی ۲۰-۳۰ دلار درآمد ثابت.
با همون ماشین دوم (۲۰۶) گرفتم. گفتم دیگه مسیر من همینه.
درآمد فعلی و منابع دیگر
امین آرامش: خب الان فقط از یوتیوب پول درمیاری؟
سهیل اسدی: تا اینجاش آره.
امین آرامش: الان چی؟
سهیل اسدی: الان حدوداً شاید ۳۰ درصد درآمدم از یوتیوبه. فقط ۳۰ درصد.
امین آرامش: که میشه حدوداً چقدر؟
سهیل اسدی: عدد ثابت نیست، ولی الان حدود ۵ تا ۱۵ هزار دلار ماهانه فقط از یوتیوب. اگه وایرال بشه بیشترم میشه.
از این عدد فقط ۳۰ درصدش از یوتیوبه، بقیه از جاهای دیگه.
امین آرامش: خب بقیهش از کجاهاست؟
سهیل اسدی: بقیهش یه بخش بزرگش از اسپانسر تأمین میشه.
امین آرامش: یعنی چی؟
سهیل اسدی: اسپانسر این شکلیه که وسط ویدیوهای ۷-۸ دقیقهای، یه ۴۰ ثانیه تا ۱ دقیقه تبلیغ میذارم از یه شرکت که میخواد محصول یا خدماتی رو تبلیغ کنه.
امین آرامش: چهجوری اونا رو پیدا میکنی؟
سهیل اسدی: قبلش نمیدونستم. همون موقعی که ۱۰۰ هزار تایی رسیدم پیشنهاد میدادن، ولی چون ایمیل بیزنس گذاشته بودم، شرکتا از اونجا ایمیل میزدن. چون تحریم، نمیتونستم با شرکت خارجی کار کنم (جنس بفرستن، حساب داشته باشم). اسپانسر رو بیخیال بودم، فکر میکردم نهایت ماهی ۳۰۰-۴۰۰ دلار بده.
درآمد از اسپانسرها
امین آرامش: چقدر میدن مگه برای هر ویدیو؟
سهیل اسدی: الان اونا هم بر اساس RPM یه دونه ثابت دارن، درآمد ثابت. یعنی واسه هر ویدیو آپلود کنی، ویو بگیره نگیره، ۲ تا ۳۰۰۰ تا پیشپرداخت میکنن. بقیهش وابسته به ویو که تو یه بازه مشخص.
امین آرامش: چه RPMی میدن اونا؟
سهیل اسدی: اون RPM حدود ۸ تا ۲۰ دلاره. بیشترم هست.
امین آرامش: اوه، یعنی هر اسپانسر برای هر ویدیو ۲ تا ۳ هزار دلار پیشپرداخت میده؟ به ازای هر هزار ویو هم ۸ تا ۲۰ دلار؟
اسپانسرها و محصولات
امین آرامش: اسپانسرها کیان؟
سهیل اسدی: معمولاً شرکتهای چین، چون بیشتر تو حوزه الکترونیک کار میکنم.
امین آرامش: مثلاً چه محصولاتی؟
سهیل اسدی: تازگیا با Fanatic کار کردم: هویه، دریل شارژی، محصولات خانگی. یا یه شرکت چینی دیگه JLCPCB که PCB تولید میکنه یا خدمات پرینت انجام میده واسه کل دنیا. سفارش میذاری، PCBتو چاپ میکنه، میفرسته.
امین آرامش: چه جالب. من وسط ویدیوهای ۷-۸ دقیقهای، یه ۴۰ ثانیه تبلیغ اینا رو میکردم.
سهیل اسدی: با چهره خودت؟
امین آرامش: نه، با هوش مصنوعی؟
سهیل اسدی: اون موقعی که شروع کردم، انگلیسیم اصلاً خوب نبود (در حد فهمیدن، نه صحبت کردن). همین الانشم زیاد راحت صحبت نمیکنم. یه ویدیو که جلو دوربین انگلیسی حرف میزنم و محصول تبلیغ میکنم، ۳۰-۴۰ بار ضبط میکنم، بعد کات میزنم که اون ۴۰ ثانیه درست شه.
امین آرامش: چقدر جالب. بنابراین مانع زبان انگلیسی اونقدر جدی نیست. اولین چیزی که به ذهن آدم میرسه: کانال یوتیوب انگلیسی، من انگلیسیم خوب نیست.
سهیل اسدی: آره، نه. متنشو آماده میکنم، میفرستم واسه اسپانسر. اسپانسر تأیید میکنه (منیجر دارن، ویدیوها رو باید تأیید کنن). این شکلی نیست که ویدیو بذاری تموم شه. منیجر اول تأیید میکنه، بعد پابلیش کنی، پیشپرداخت واریز کنه.
نحوه پرداخت و قرارداد
امین آرامش: چه جوری واریز میکنن پول رو؟
سهیل اسدی: اگه مبلغ کم باشه (۲-۳ هزار تا) با PayPal. اگه زیاد باشه با شرکتهای واسطهای که درآمد یوتیوب رو نقل میکنن. یه حساب انگلیسی، پرتغالی دارن، صرافی خارج از ایران.
امین آرامش: مثل ما که با شرکت افراک کار میکنیم، یه درصدی برمیداره، بهمون میده.
داستان آوردن پول به ایران با این شرکتها پیچیده نیست.
سهیل اسدی: یه آدرس PayPal میدی، تو قرارداد مینویسی. چون تحریم، نمیگم ایران کار میکنم (بعضیا میدونن، مشکلی ندارن). تو قرارداد مینویسم با شرکت واسطه کار میکنم، پول به این حساب واریز شه. از قبل اطلاع میدم که بعداً نگن حساب باید به اسم خودت باشه.
امین آرامش: خودت قراردادی درست کردی؟
سهیل اسدی: نه، قرارداد اونا رو برام میفرستن، اوکی بودم، راضی بودم. سه چهار جاشو ادیت میزنی، امضا میکنی، اونا هم امضا میکنن. قرارداد رسمیه، میتونی شکایت کنی یا ازت شکایت کنن.
دریافت محصولات
امین آرامش: محصولاتو چهجوری به دستت میرسونه؟
سهیل اسدی: قبل اینکه بدونم میتونم بیارم ایران یا نه، اسپانسرهایی انتخاب میکردم که محصول تو ایران بود یا کارشون فرستادن محصول نبود، خدمات بود. مثلاً میگفتم فلان شرکت خدمات PCB میده، سفارش بدین، براتون بفرسته. سه چهار تا عکس از شرکت و کارخانه میذاشتم.
بعد دیدم حتماً راهی داره محصولاتو از چین یا کشورهای دیگه بیارم داخل ایران. شرکتهایی که از آمازون سفارش میدن (مثل آمازون دبی)، یکی دو هفتهای میفرسته.
حالا برای آوردن محصولات از همونا استفاده میکنن. یا دوستی، آشنایی، هزینه خودشون. اون محصولو خودت میاری.
درآمد اسپانسری در اون حد هست که به اینا فکر نکنی، به چشم نمیاد. مثلاً Fanatic از چین تا دبی یکی دو هفته، یه هفته رسید. از دبی تا ایران ۲-۳ روزه با تیپاکس.
منابع دیگر درآمد
امین آرامش: خب پس تو هم از اسپانسر پول درمیاری، هم یوتیوب. راه دیگه هم هست؟
سهیل اسدی: یه راه دیگه فروش لایسنسه: حق کپیرایت ویدیو رو برای یه سری افراد باز کنی. مثلاً یوتیوبرا میان رو ویدیوت ریاکشن میذارن یا ریاکت. میتونن کپیرایت بزنن: تو چرا از ویدیوی من استفاده کردی، چیز خاصی درست نکردی.
حالا اینا برای اجازه گرفتن (چون ویدیو آموزشی، زیاد استفاده میشه). دانشگاهی مقاله ارائه میده، از ویدیوی من استفاده میکنه. لایسنس میگیرن.
امین آرامش: چقدر میفروشی هر لایسنس؟
سهیل اسدی: زیاد در اون حد شاید نباشه،۳-۴ هزار فکر کنم. یه کانال Quantum (۱۶ میلیون ساب) ویدیوهامو برمیداره، سه چهار تاشو ادیت میزنه، روش متن میذاره، آپلود میکنه، درآمد منم واریز میکنه.
امین آرامش: آره، اون خودش از این ویدیو دوباره یوتیوب درآمد داره، اسپانسری میگیره. چه بازی جذابی! قطعاً پولی که به تو میده کمتر از درآمدیه که خودش داره، براش میصرفه.
سهیل اسدی: آره دقیقاً. چون کانالش بزرگه، ویدیوها ۱۰۰-۲۰۰ میلیون ویو میگیره.
امین آرامش: چه دنیاییه، چه خبره واقعاً!
فرآیند ساخت ویدیوها
امین آرامش: در مورد زبان بگو. اخیراً دیدم تو بعضی ویدیوها انگلیسی حرف میزنی. سر لهجه و اینا کسی گیر نداده؟ یا خودت به خودت گیر بدی؟ همچین مانعی نداشتی؟
سهیل اسدی: من کلاً این شکلیام که واسه یه نفر صدا میفرستم، نمیتونم خودم صدای خودمو گوش کنم. حالا همه این شکلی فکر کنم. ولی این لهجه رو، ویدیوها رو که آماده میکنم، واسه دوستام میفرستم، میگن: «نه، اینجاشو یه خورده اشتباه گفتی، این تلفظ درست نیست فلان». آره، اینجاش درست نرفتی.
ولی واقعیتش، خود آمریکاییها رو هم بری نگاه کنی، کامل درست صحبت نمیکنن، همون لهجه رو همه دارن.
من این منیجری که واسه چینیه، میفرستم، میگم: «آقا با این ویدیو مشکل نداری؟» چون از نظر من شاید انگلیسیش اوکی نباشه، ولی ویدیوها رو که آماده میکنم میفرستم، میگه: «اه، چه ویدیوی جالبی، خیلی خوب، عالی». میگم اوکی آپلودش کنم پابلیش کنم؟ میگه آره پابلیش کن، درآمدتم میفرستیم و واریز میکنیم.
اصلاً مشکلی با این نداره، نهایتش اینه که مثلاً یه جایی دیدی آره تپق زدی، فلانه. آقا دوربین خودته، راحت. لایو نیستی که پخش زنده باشه، خودت میری دوباره از اول شروع میکنی، رکوردش میکنی.
انگلیسی هم این شکلیه که باره من متنشو آماده میکنم، میدم به یه هوش مصنوعی، اون صحبت میکنه که تلفظاشو یه خورده بهتر بتونم اوکی کنم. تلفظاشم یه خورده یاد میگیرم، دوباره خودم دوربینو رکورد میکنم، میشه.
امین آرامش: چقدر طول میکشه هر ویدیو رو بگیری؟
سهیل اسدی: الان هر ویدیو حول و حوش یه ماه طول میکشه واسه من.
امین آرامش: یک ماه طول میکشه؟ ماهی یه دونه ویدیو میذاری بیشتر؟
سهیل اسدی: آره، تو اون یه ماهه بیشترش درگیر همونه. این شکلی نیست که کلشو وقت بذارم بشینم فقط ویدیو رکورد کنم. یه پنج ش روزو واسه ایده میذارم، میرم راجع بهش چند تا مقاله درست حسابی میخونم که ویدیو چیز خفنی دربیاد، درست باشه. چون برام کامنت میذارن: «آقا اینجاش ایراد داره». دوست ندارم ویدیوهای این شکلی باشه. هر ویدیویی نقص داره، ولی دوست دارم اونا کمتر بشه، کیفیت ویدیو بره بالا.
۵ تا ۱۰ روز طول میکشه رو ایده کار کنم. بقیهش میشینم مثلاً یه چیزی سه بعدی طراحی کنم یا با نرمافزاری اوکی کنم، یا کدی داشته باشه اونو اوکی کنم. قبل اینکه ویدیو رو ضبط کنم، اون ساختنی رو میسازم. دوباره که ساختم، دیدم آره این کار میکنه، یه نتیجهای گرفتم، بعد میشینم ویدیو رو رکورد میکنم.
رکورد کردنشم حول و حوش ۱۵ روز زمان میبره. چون هی سکانس به سکانس، چند تا برداشت. انگار یه فیلم مستند داری درست میکنی. یه دونه دوربینه (دوربین زیاد دارم ولی یه دونه استفاده میکنم)، یه بخشیشو اینجا میگیرم، بقیهشو از زاویه دیگه.
امین آرامش: چند دقیقهست تقریباً هر ویدیو؟
سهیل اسدی: الان حول حوش ۹ تا ۱۱-۱۲ دقیقه.
امین آرامش: برای ۱۰ دقیقه ویدیو، تو یک ماه، یعنی واقعاً یه فیلم مستند کوتاه داری درست میکنی.
سهیل اسدی: یه جاییشو مثلاً سه چهار روز فقط راجع به این فکر میکنم که اینو چه شکلی درست بسازم که کار کنه. چون یه سری چیزا هست که برای بازدید، ویدیوت باید جوری باشه که انگار برای مخاطب بار اوله داره میبینه. اون چیزای کوچیک وایرال میکنه، میلیونی بازدید میگیری.
امین آرامش: یعنی این ۱۰ دقیقه ویدیوت معمولاً چند تا صحنه داره؟
سهیل اسدی: فایلی که میگیرم ۲۰۰ تا ۳۰۰ گیگ هست. هر ۱۵ ثانیه دوربین رو از اینجا، بعد میبرم اونجا، زاویه دوربینو اوکی میکنم، بکگراندو اوکی، یکی دو بار خودم میبرم میارم که جلوی دوربین روون باشه.
امین آرامش: چقدر جالب! که چشم خسته نشه. کار واقعاً خلاقانه و هنرمندانهست. از بیرون ساده به نظر میرسه، ولی کلی فکر و ایده داره.
سهیل اسدی: قبلش واسش مینویسم، عین نویسندههای ویدیو. مینویسم ویدیوم از اینجا شروع میشه، این شکلی میشه. ۳۰ ثانیه اول خیلی مهمه که ریزش نداشته باشه. میگم اول چند تا سکانس خفن بذارم که طرف کنجکاو بشه. بعد مثلاً برای ساخت این لیوان، دستهشو این شکلی درست کنم بهتر میشه.
ایدهپردازی ویدیوها
امین آرامش: الان چند تا ایده دیگه داری برای ویدیوهای آینده؟ تا چند تا بعدی ایده داری؟
سهیل اسدی: ایدههام این شکلیه که ویدیویی که شاید سه چهار روز دیگه پابلیش کنم، ایدهش برمیگرده به چهار ماه پیش. چهار ماه پیش نوشتم، رویاپردازی میکنم، مدل سه بعدیشو تو ذهنم میکشم. تو اون چهار ماهه، بهش چیزایی اضافه میکنم؛ میرم بیرون، یه چیزی میبینم، میگم اینجاشو این شکلی کنم بهتر میشه.
روی یه کاغذ هایلایت مینویسم، میچسبونم، الان شاید ۲۰ تا ایده روش باشه. هی هرچی به ذهنم میرسه اضافه میکنم که جالبتر دیده بشه.
امین آرامش: ایده اولیه از کجا میاد؟
سهیل اسدی: خودم یوتیوب میگردم، ویدیوهای آموزشی سرچ میکنم، تحقیق میکنم، نگاه میکنم که جالب باشه، من یه چیز دیگه بهش اضافه کنم، جالبترش کنم. یا بیرون یه چیزی میبینم، چون کنجکاوم، میگم اینو ببرم خرابش کنم ببینم داخلش چیه، از همون ایده میرسه.
اگر کانال از صفر شروع شود
امین آرامش: اگه امروز این کانالو ازت بگیرن، صفر بشه، با تجربه و دانش الان، دوباره چقدر طول میکشه به این درآمد و وضعیت برسی؟ این مسیر تقریباً ۵ ساله اومدی.
سهیل اسدی: الان فکر کنم یک و نیم ساله به همین جا برسم. مانتایزش راحتتره، شاید با سه چهار تا ویدیو بتونی مونتایز کنی.
حوزههای جذاب دیگر
امین آرامش: اگر این حوزه رو نخوای کار کنی، چه حوزههای جذاب دیگهای هست؟ یه آدمی که کل حرفتو شنیده، از یه پسر شهر کوچیک با گوشی ایرانی، از خونه باباش، گاراژ و اینا شروع کرده، حالا فکر میکنه منم شروع کنم. اول حوزهها رو بگو، بعد چه چیزایی بهش بگی که در نظر بگیره.
سهیل اسدی: تو کانتنتهای فارسی، کانال آموزشی در این حد نداریم، همش فانه. انگلیسی بستگی به علاقهت داره. به هرچی علاقه داری روش کار کنی خیلی مهمه. بیشتر از اینکه دنبال حوزه پرپول باشی، ببین به چه حوزهای علاقه داری.
من همین الانشم یه بخشش درآمده، یه بخشیش واقعاً از چیزی که میسازم لذت میبرم. یاد میگیرم، یه چیزی بهم اضافه میشه. از اون ۱۰-۲۰ بار امتحان که درست نمیشه، بار سیزدهم اوکی میشه، لذت میبرم که تونستم، جای دیگه کسی نساخت.
امین آرامش: چه چیزایی به اون آدمی که میخواد کانال یوتیوب انگلیسی شروع کنه میگی؟
سهیل اسدی: اول به چیزی که علاقه داره شروع کنه. مهم نیست بلده یا نه. روز اول منم شروع کردم، ویدیوی اولم ۹-۱۰ دقیقه بود، الان تو ۳۰ ثانیه جمعش میکنم. ویدیوهای اول همشون آشغاله. ۵۰-۶۰ تای اولم آشغال بود، بعد ۱۰-۲۰ تا گذاشتم ۱۰۰۰ تایی شد، ۸۰-۱۰۰ تا گذاشتم ۴۸۰ هزار تایی شد.
امین آرامش: پس اول از همه بره دنبال علاقهش، خیلی سریع شروع کنه، آشغال تولید کنه برای اولیا. اولش مهم نیست، مسیر بعد مشخص میشه. ویدیو میذاری، مخاطب کامنت میذاره، مسیر میده.
بزرگترین اشتباهات چی بوده؟
سهیل اسدی: بزرگترین اشتباه که زیاد داشتم، این مسیر همش با شکست درست شده. الان رو ادیت زیاد کار میکنم (خودم ادیت میزنم، تا ۱۰-۱۱ شب رکورد، سه چهار ساعت ادیت). کیفیت تدوین، سناریو نویسی، موضوع ویدیو مهمتره. موضوعی که مخاطب عام بتونه بفهمه و بسازه، ویو بیشتری داره.
ویژگیهای مهم
امین آرامش: سه تا ویژگی یا مهارتی که داشتی که باعث شده امروز اینجا باشی؟
سهیل اسدی: یکی خیلی سخت کار میکنم، بیش از حد. روزی ۱۲ ساعت کار، بقیه تفریح، اینستا، باشگاه، بیرون گردی.
دوم، زیاد رویاپردازی میکنم، ایدهبافی، خلاقیت از همون جا میاد.
امین آرامش: درس و دانشگاه چیکار کردی؟
سهیل اسدی: زیاد بهش فکر نمیکنم. ترم ۱۱، این ترم تموم میشه. ارشد میخونم به خاطر سربازی.
امین آرامش: خب یکی اینکه سخت کوشی دیگه چی؟
سهیل اسدی: خیلی خیالپردازم این به خلاقیتم خیلی کمک کرده.
برنامه آینده و اسپانسرها
امین آرامش: برنامه آینده چیه؟
سهیل اسدی: مسیر هرچی باشه ادامه میدم. بغل دست یوتیوب، دوست دارم یه شغل دیگه استارت بزنم. با اسپانسرها ارتباط دارم، جنس وارد کنم داخل ایران. اسپانسر خودش فروشنده یا سازندهست، دسته اول جنس بگیرم، بفروشم.
امین آرامش: گرونترین جنسی که اسپانسر فرستاده چقدر بوده؟
سهیل اسدی: پرینتر Formlabs، حول حوش ۲-۳ میلیارد. خودشون فرستادن (فری سمپل)، تو ویدیو استفاده کردم.
یه ویدیو راجع به رانشگر یونی ناسا گذاشتم (۳ میلیون ویو)، یکی تو تیکتاک کوتاهشو وایرال کرد، رئیس شرکت Formlabs ایمیل زد، میتینگ گذاشت، محصول فرستاد از آمریکا.
پیامی به سهیل 18 ساله
امین آرامش: اگه بخوای با سهیل ۱۸ ساله حرف بزنی، چی میگی؟
سهیل اسدی: جا نزن. خیلی جا زدم، یه ماه دو ماه ول میکردم، ناامید میشدم چون درآمد بالا پایین بود. بارها فکر کردم ول کنم، شغل دیگه برم.
امین آرامش: وقتی ناامید میشی چیکار میکنی؟
سهیل اسدی: یکی دو ساعت ناامیدم، بعد به ایدهها نگاه میکنم، پاشو اونا رو بساز. یه قهوه، آهنگ، انرژی میگیرم، دوباره کار.
امین آرامش: خیلی جالب و جذاب بود، من کلی کیف کردم. اگه نکتهای مونده بگو.
سهیل اسدی: فکر کنم همشو گفتم.
امین آرامش: اگه کسی سؤال داشته باشه، میتونی جواب بدی؟
سهیل اسدی: آره، ایمیل کانال یا اینستاگرام (تازگی شروع کردم، یکی دو ماهه). تا حالا فقط یوتیوب بودم.
تازگی میخوام تیکتاک کار کنم، چون درآمد میدن. اسپانسرها برای ویدیوهای کوتاه (۲۰-۳۰ ثانیه تا ۱ دقیقه) ۱۰۰۰-۲۰۰۰ دلار میدن اگه ویو خوب بگیره.
امین آرامش: امیدوارم دوباره برگردی به «کار نکن»، یکی دو سال دیگه با ۲ میلیون سابسکرایبر.
سهیل اسدی: یه ساله شاید برسم به ۱ میلیون. ایدههام اینو میگه.
امین آرامش: من وقتی ادیت میزدم، پادکستای «کار نکن» رو گوش میدادم، همهشون قرمز شده.
امین آرامش: چقدر خوب، باعث افتخاره. مثل بهراد نیکپور، مرتضی شجاعی، نیما اسماعیلی و بچههای زیادی که گوش میدادن و اومدن جلو دوربین.مرسی سهیل جان، خیلی خوش گذشت. قربونت، خسته نباشی.
سهیل اسدی: ممنون از شما خدانگهدار.
اگر این مصاحبه متنیش رو خوندی و کلی کیف کردی، حتماً ویدیو کاملش رو تو یوتیوب ببین که حس و حال و انرژی این گفتگو رو از دست ندی!
زیر این پست کامنت بذار و بگو:
اگه الان کانال یوتیوب بزنی، اولین ویدیوت چی میسازه؟
فکر میکنی چند ماهه به درآمد دلاری میرسی؟
اینجا آرزوهاتو بنویس و بعد از اینکه به واقعیت تبدیلشون کردی بیا و داستانتو تو پادکست برامون تعریف کن!
محصولات آموزشی